Historia osłon okiennych – zasłony

Zasłony w oknach pojawiły się dość niedawno, bo około 300 lat temu. Wcześniej okna oszklone należały do rzadkości i zarezerwowane były tylko dla klasy najbogatszej. Najczęściej okno było małym wąskim otworem przez, który wpadało skąpe światło i trochę świeżego powietrza. Zasłon nie stosowano. Otwór zatykano natłuszczonym papierem bądź rogowymi i drewnianymi okiennicami. Zasłony były zbytecznym wydatkiem na, który mogli sobie pozwolić tylko najwyżej uprzywilejowani.

W epoce średniowiecza, owszem, stosowano piękne i drogie tkaniny zdobiące wnętrza pałaców, ale nie stosowano ich w charakterze zasłon. Okna wciąż pozostawały ”odkryte”. Ściany pałaców wyłożone były drogimi tkaninami, które miały zmniejszyć odczucie chłodu w zimne dni i naturalnie zaświadczyć o bogactwie lokatorów.

Wykorzystanie tkanin we wnętrzach skupiło się oprócz ścian, na najbliższym otoczeniu łoża. Draperie wokół łoża miały chronić przed przeciągami i wydzielić spokojną i zaciszną przestrzeń.

XVI wiek to początek stosowania zasłon w oknach, zawieszanych na metalowym pręcie i przytrzymywanych pierścieniami lub różnymi wiązaniami.

W XVII wieku zasłony i draperie są już powszechnie obecne w pałacach. Przykładem jest tu francuska rezydencja Ludwika XIV. Wersal stał się wówczas „wyznacznikiem” mody w Europie. Sztuka dekorowania okien tkaninami rozwijała się wciąż, głównie w domach arystokracji. W innych domach zasłona nadal służyć miała względom czysto praktycznym- miała chronić przed słońcem. Jej wygląd miał drugorzędne znaczenie.

W Anglii do końca XVII wieszanie zasłon w oknach było zjawiskiem dość rzadko praktykowanym, a jeśli już to tylko w domach bogatych. To w XVII wieku pojawiły się zasłony rozsuwane na boki. W dekoracji okien stosowano wciąż nowe pomysły, stąd pojawiły się zasłony podciągane do góry za pomocą sznurów.

XVIII wiek to czas , kiedy używanie drogich i pięknych tkanin sprowadzanych z odległych zakątków świata stało się modne i świadczyło o bogactwie. Z Indii sprowadzano bawełniany chintz , z Włoch piękne adamaszki, a z Francji jedwabie.W tym czasie zaczęto także stosować przesłony zarówno w postaci rolet, jak i żaluzji.U schyłku XVIII wieku pojawiła się moda na zasłony wiązane na sposób włoski- mocowane z tyłu za pomocą sznura dzięki czemu rozsuwały się na boki i podnosiły do góry.
dekoracja okna

 

Na początku XIX wieku okna zaczęto dekorować warstwowo. Ciężki i ozdobny materiał zarzucano na zdobione drążki i formowano marszczony lambrekin. Do niego dodawano kolorowe zasłony z jedwabiu lub wełny. Pod nimi z kolei wieszano koronkowe lub muślinowe firanki i story. W latach 40-tych zastąpiono fałdziste lambrekiny sztywnym pasem tkaniny wyciętym w dekoracyjny kształt, który można było opuszczać na okno.

Rewolucja przemysłowa sprawiła, że zasłony stały się powszechnie dostępne. Lata 60-70 XIX wieku to czas, kiedy w oknach gościły wielkie mosiężne karnisze, lambrekiny, treny, długie zasłony, a wszystko to podpięte różnego rodzaju dodatkami. Takie osłony zdawały się być nieco przytłaczające. Styl ten zaczął zanikać pod koniec wieku. Pojawiły się nowe trendy charakteryzujące się prostotą i czystością.

W XX wieku rozwijający się przemysł włókienniczy pozwolił na stosowanie tkanin, które łatwo można było prać. Pojawiły się nowe wzory, kolory i faktury materiałów. Dużo łatwiej można było dopasować swój gust do tego co oferowali producenci.

Wciąż producenci prześcigają się w wymyślaniu nowych wzorów i rozwiązań. Jednak wpływy dawnych epok są nadal widoczne w nowoczesnych aranżacjach okien. Możemy czerpać inspiracje i przekładać je na nasze dużo skromniejsze ”pałace”.

 

 

.